Amsterdam, 3 juni 2010.
De Algemene Waterschapspartij wil dat de huidige
26 waterschappen zich ontwikkelen tot ca. 20 waterautoriteiten, die
direct verantwoording afleggen aan de minister van Verkeer &
Waterstaat dus zonder tussenkomst van de provincies.
Provincies willen waterschappen annexeren
Er wordt gevochten over de toekomst van het waterbeheer. De provincies vechten voor hun voortbestaan, en willen daarom de watertaak van de waterschappen overnemen. De gemeenten zien kansen om, samen met de waterschappen, mogelijk veel geld te besparen en tevens een vinger in de pap te krijgen, en het rijk is gewoon op zoek naar veel geld.
Waterautoriteit
De Algemene Waterschapspartij wil dat de huidige 26 waterschappen zich ontwikkelen tot ca. 20 waterautoriteiten die direct verantwoording afleggen aan de minister van Verkeer & Waterstaat. Voor een land dat voor een groot deel onder de zeespiegel ligt is het waterbeheer van levensbelang en zou bestuurlijk niet moeten hoeven concurreren met straaljagers, jeugdzorg, files of andere “hot-items” van de politiek.
Waterveiligheid
De commissie Veerman heeft aangedrongen op uitvoering van de deltawet om de dijken op sterkte te brengen; voor de toekomst adviseert ze zelfs een verhoging van de veiligheidsfactor van de dijken met een factor 10. Om deze lange termijn kerntaak te realiseren moeten de waterschappen niet gehinderd worden door korte termijn problemen van de regionale politiek!
De Algemene Waterschapspartij pleit er daarom voor om de versterking van de dijken langs de kust, het zogenaamde hoogwaterbeschermingsprogramma, in zijn geheel onder verantwoording van de waterschappen uit te laten voeren en te financieren. Nu moet het rijk meebetalen, maar doet dat niet! Zo komt de overheid haar eigen wetten niet na; ze kan het dus beter overlaten aan de verantwoordelijke regionale waterautoriteiten.
Gebiedsgericht werken
Doelmatigheid is een vereiste. Gebiedsgericht werken is hierin de beste strategie. Samenvoeging van de waterschappen met de provincies of gemeenten heeft als groot praktisch bezwaar dat de grenzen van vrijwel alle waterschappen nu niet samen vallen met die van de provincies en zeker niet die van de gemeenten, dus er is dan een kostbare reorganisatie nodig. In tijden van bezuinigingen kunnen we dat geld wel beter gebruiken! Voor sterke dijken bijvoorbeeld. Door Europese wetgeving zal de huidige stroomgebiedsaanpak ook niet gewijzigd kunnen worden
Bestuurlijke drukte
Samenvoeging met de provincies of gemeenten heeft ook principiële bezwaren: het recht van belastingheffing en daarmee de financiering van droge voeten en veilige dijken van de waterschappen mag niet worden verkwanseld aan de algemene democratie om daarmee tekorten op de begroting te dichten of andere zaken te betalen.
De toekomst van de provincies is Europees gezien onzeker. De huidige koers van samenwerken dient verder te worden uitgebreid. Dit past het beste bij de uitvoering van de functionele taken van het waterschap. De verbeter plannen van de waterschapswereld met een 50 jarige vooruitblik op zeer lage risico’s met kans op grote schade en extreem menselijk leed past niet in de 4 jarige cyclus van algemene politiek.
Algemene Waterschapspartij
Door een wetswijziging in 2008 zijn nu voor de eerste keer ook politiek onafhankelijke waterpartijen vertegenwoordigd in de waterschappen. Deze partijen hebben al veel bijgedragen om het contact met de burgers te versterken. De Algemene Waterschapspartij komt als onafhankelijke partij op voor de waterbelangen van alle Nederlandse stakeholders door inbreng van waterschaps-specifieke deskundigheid!
.
