In een persbericht heeft het hoogheemraadschap van Delfland vandaag bekend gemaakt dat het roer drastisch om moet. Het afgelopen decennium is enorm veel geld uitgegeven om heel veel achterstallig onderhoud weg te werken, door nieuwe gemalen te bouwen, waterbergingen aan te leggen en de belangrijkste watergangen te verbreden. Het regent door de klimaatsverandering immers nu vaker en heviger in Delfland, vooral in de zomer. Rond de millenniumwisseling hebben de kassen in het Westland enkele keren blank gestaan. Voor al die extra uitgaven heeft Delfland geld geleend. Maar nu is het punt bereikt dat de schulden niet langer vooruit kunnen worden geschoven.
Hans Middendorp, bestuurslid van Delfland voor de Algemene Waterschapspartij (AWP) Delfland: “Iedereen had wel het gevoel dat er meer geld werd uitgegeven dan verantwoord was, maar toch heeft de dijkgraaf en zijn college tot eind vorig jaar anders beweerd. Met het vaststellen van het vijfjarenplan 2010-2015 in november 2009 heeft de AWP Delfland tegen gestemd, omdat wij de ambities weliswaar onderschijven, maar toen al de daarmee gepaarde kosten totaal onrealistisch vonden. En amper zes maanden later komt het college met het voorstel om jaarlijks 40 miljoen te bezuinigen en 100 medewerkers te laten afvloeien... Hoe moeten wij dit als oppositie serieus nemen?”
Jaap van Dam is fractievoorzitter van de AWP Delfland en tevens gemeenteraadslid in Midden-Delfland. “De Algemene Waterschapspartij heeft vanaf het begin in 2008 gehamerd op onze slogan: sober en doelmatig waterbeheer”, zegt Jaap. “Wij hebben verschillende malen bezwaar gemaakt tegen de hoge kosten van allerlei projecten. Zo was er het Oude Gemaal van Nootdorp in de Delftse Hout. Het college wou het slopen voor vijfhonderdduizend euro, wij hebben er op aangedrongen dat er een andere bestemming voor werd gezocht. Of het stukje dijk van twee kilometer in de Aalkeetpolder bij Vlaardingen, dat 4 miljoen moet gaan kosten! Wij stemden tegen, maar PvdA, Water Natuurlijk, CDA en VVD accepteerden gewoon het dure voorstel van hun college, die durfden zich niet onafhankelijk op te stellen!”
Wij vinden het onbegrijpelijk dat de dijkgraaf en het college nu doen alsof ze totaal verrast zijn, zeggen de fractieleden van de AWP. “In november zijn de coalitiepartijen met een motie gekomen om drie scenario’s door te rekenen: 95 miljoen euro, 80 miljoen euro en 75 miljoen euro aan jaarlijkse uitgaven voor investeringen in het watersysteem. En nu komen de dijkgraaf en het college zélf met het scenario van 55 miljoen per jaar, en dan nóg moeten de tarieven de komende jaren in hetzelfde hoge tempo blijven stijgen als de afgelopen jaren! De situatie is dus nog veel ernstiger dan wij al dachten!”
De AWP Delfland heeft al aangegeven dat het de lastenverzwaring niet kan verkopen aan de achterban, dit is iets wat het hoogheemraadschap zelf mag proberen uit te leggen. “Indertijd is besloten bij de omslag van de waterschapslasten dat de burgers de grootste helft betalen (60%), we zullen moeten onderzoeken of dat weer terug kan naar 50%. Daarmee zouden we tenminste iets van de pijn in de portemonnaie van de burgers kunnen verminderen”.
Het hoogheemraadschap van Delfland heeft aangegeven dat er weliswaar veel minder geld beschikbaar is de komende jaren, maar dat daarmee niet de kwaliteit van de programma’s onder druk komt te staan. “Dat is natuurlijk flauwekul” vindt Guido van der Wedden, “Je kunt niet bijvoorbeeld de kosten van het programma voor betere natuurwaarden in Delfland zomaar halveren en dan zeggen dat dat geen verschil maakt! Of de ambtenaren hebben in voorgaande jaren alles vreselijk overdreven, of we gaan gewoon pas op de plaats maken in de komende jaren. In elk geval lijkt het er op dat er veel werk voor niets is gedaan, nu het geld ineens op is”.
Een voorbeeld waar Guido zich persoonlijk tegen heeft verzet, is het voorstel voor een natuurvriendelijke oever in de Commandeurspolder in het hart van Midden-Delfland. “De Commandeurspolder is misschien wel de mooiste polder in heel Delfland. Alleen is er nauwelijks ruimte om natuurvriendelijke oevers aan te leggen, want dan moet je slappe veenkaden gaan verleggen. Terwijl er in de aangrenzende Duifpolder een enorme strook grond langs de Noordvliet zo kan worden getransformeerd tot nieuwe natuur! Het is toch van de zotte dat je twee miljoen uitgeeft voor een natuurvriendelijke oever terwijl dat vijf minuten verderop voor de helft zou kunnen!”.
Financiële tekorten bij waterschappen zijn van alle tijden. De slogan ‘Droge Voeten’ kost nou eenmaal geld. Al in vroeger tijden hadden waterschappen moeite om de uitgaven te dekken uit de waterschapslasten. Ook vroeger hielden de burgers niet van tariefstijgingen!
Het ‘oude liedje’van de waterschappen was:
“Geef ons heden ons dagelijks brood, En af en toe een watersnood”
En het moderne vervolgcouplet:
“Want anders worden de tekorten te groot, En komt het banksaldo ver in het rood!”
.
